نیایش

خدايـا؛ عقيده مرا از دست عقده ام مصون بدار.

خدايـا،؛ به من قدرت تحمل عقيده مخالف ارزاني كن.

خدايـا؛ رشد عقلي و علمي، مرا از فضيلت، تعصب، احساس و اشراق محروم نسازد

خدايـا؛ جهل آميخته با خودخواهي و حسد مرا رايگان، ابزار قتاله دشمن، براي حمله به دوست نسازد.

خدايـا؛ شهرت، مني را كه ميخواهم باشم، قرباني مني كه ميخواهند باشم نكند.

خدايـا؛ در روح من اختلاف در انسانيت را با اختلاف در فكر و اختلاف در رابطه، با هم مياميز، آنچنان كه نتوانم اين سه اقنوم جدا از هم را بازشناسم.

خدايـا؛ مرا به خاطر حسد، كينه و غرض، عمله آماتور ظلمه مگردان.

خدايـا؛ خودخواهي را چندان درمن بكش، يا چندان بركش، تا خودخواهي ديگران را احساس نكنم، و از آن در رنج نباشم.

خدايـا؛ مرا، در ايمان، اطاعت مطلق بخش تا در جهان عصيان مطلق باشم.

خدايـا؛ به من تقواي ستيز بياموز، تا در انبوه مسئوليت نلغزم، و از تقواي پرهيز مصونم دار تا در خلوت عزلت، نپوسم.

خدايـا؛ مرا به ابتذال آرامش و خوشبختي مكشان. اضطراب هاي بزرگ، غمهاي ارجمند و حيرت هاي عظيم را به روحم عطا كن. لذت ها را به بندگان حقيرت بخش و دردهاي عزيز بر جانم ريز.

خدايـا؛ انديشه و احساس مرا در سطحي پائين مياور كه زرنگي هاي حقير و پستي هاي نكبت بار و پليد شبه آدم هاي اندك را متوجه شوم، چه، دوست تر ميدارم بزرگواري گول خور باشم تا همچون اينان كوچكواري گول زن.

خدايـا؛ آتش مقدس شك را آنچنان در من بيفروز تا همه يقين هايي را كه در من نقش كرده اند بسوزد. و آنگاه از پس توده اين خاكستر لبخند مهراوه بر لبهاي صبح يقيني شسته از هر غبار طلوع كند.

خديا؛ مرا از فقر ترجمه و زبونب تقليد نجات بخش تا قالب هاي ارثي را بكشم تا در برابر قالب ريزي غرب بايستم و تا- همچون اين ها و آن ها-  ديگران حرف نزنند و من فقط دهنم را تكان دهم!

خدايـا؛ قناعت، صبر و تحمل را از ملتم بازگير و بمن ارزاني دار.

خدايـا؛ مرا از نكبت دوستي ها و دشمني هاي ارواح حقير، در پناه روحهاي پرشكوه چون علي و دل هاي زيباي همه قرنها پاك گردان.

خدايـا؛ تو را همچون فرزند بزرگ حسين بن علي، سپاس ميگزارم كه دشمنان مرا از ميان احمق ها برگزيني كه چند دشمن ابله نعمتي است كه خداوند تنها به بندگان خاصش عطا مي كند.

خدايـا؛ مرا هرگز مراد بيشعورها و محبوب نمك هاي ميوه مگردان.

                                        دکتر علی شریعتی